Dagelijkse kost, hoe een gewone dag een topdag wordt

Het is dagelijkse kost: opstaan, kindjes klaarmaken voor school, werken, kindjes afhalen,…
En toch kan een gewone dag, een topdag worden.

“Het is maar hoe je het allemaal bekijkt.”
“Genieten van de kleine dingen in het leven.”

Standaardzinnetjes die in me op komen, maar die veel waarde hebben.
Natuurlijk niet evident om geluk te zien wanneer je je echt rot voelt.

Laat me je inspireren door kleine momenten uit een dag met jou te delen.

Al moet je eerst dit weten voor ik overga naar de dagelijkse kost

Het is geen geheim dat ik een achtergrond heb van CVS en fibromyalgie. En momenteel is het weer een lastige periode. Een lange tijd voelde ik me super, ik zou me bijna genezen verklaard hebben. Helaas viel een ruim jaar geleden opnieuw een mantel van vermoeidheid over me heen.

Eerst was dat nog niet zo extreem en negeerde ik de tekenen. Jaja, het blijft een valkuil. Maar die tekenen worden erger en erger.

Op een moment zat ik helemaal vast in mijn emoties. Dat duurde een kwartier. Meegaan in het verhaal van iemand anders, een wildvreemde die naar mijn mening niet goed geparkeerd stond, i.p.v. in mijn eigen kracht blijven. Ik stapte in de wagen en reed tegen een paal die ik niet had gezien. 1500 euro schade aan onze auto. Het paaltje, metaal gevuld met beton, was in orde en de gerant van de winkel was bijzonder begripvol en behulpzaam.

Ik was totaal overstuur, helemaal de kluts kwijt, ik had zelfs angst om opnieuw met de wagen te rijden. Gelukkig was mijn man thuis, heeft goed op me doorgepraat en na enkele dagen was ik weer “de oude”.

Een paar maanden gingen voorbij

agenda

En het werd zomer

Elke mama met kleine kinderen zal me verstaan als ik eerlijk durf toegeven dat dit een bijzonder lastige periode is. Dit wil niet zeggen dat ik onze kinderen niet graag zie. Ik zie hen super graag! Maar het is de combinatie van ambitie en gezin en huishouden. Maar vooral het ritme van de kinderen, is niet mijn ritme.

Elk persoon heeft een eigen ritme. En je voelt je goed, alle dagelijkse kost kan je aan, zolang jij je eigen ritme kan aanhouden.

Dus bouw ik in normale omstandigheden rustmomenten in. Al is dat met 4 kinderen in huis en dit gedurende langere periode, niet evident. Ondertussen weet ik dat ik ’s middags een uur plat moet liggen. En de kinderen die stuur ik in het weekend en in de vakanties een uur naar boven. Ze weten dat “mama gesloten is”.

Natuurlijk moet je eerst tegen een harde muur lopen, om een oplossing te bedenken.
En dus na de zomer zat ik er goed door. Op een bepaald moment zat ik in de wagen en ik wist niet meer hoe ik moest schakelen. Ik had pijn als ik ademde hoewel mijn longen volledig onderzocht waren. Ik was moe. De artsen omschreven het als een nasleep van een virale infectie.

Heel veel rust nam ik. Mijn mama en mijn man hebben me enorm ondersteund op vlak van huishouden en kinderen. Af en toe kroop ik achter de computer om mijn zinnen te verzetten. Ik gebruikte volop etherische oliën die me ondersteunden en me dichter bij mezelf brachten.

Met de diffuser met etherische oliën aan verslond ik de ene na de andere serie.
Vandaar dat ik goed besef dat binge watching ook voordelen heeft! KLIK HIER voor het artikel

De energie om te haken had ik ook niet meer. In de zomer wel nog, maar op mijn diepste was het echt gewoon TV kijken. Alles bleef liggen. De zin om te haken was er, maar de energie niet.

Haakgaren blijft liggen

Dagelijkse kost en hoe ik er mee om ga

Ondertussen zijn we weer een paar maanden verder, de zomer staat weer voor de deur en ik bekijk het dag na dag. Ik leerde om te gaan met de dagelijkse kost en hulp te vragen en met dankbaarheid te aanvaarden. Je hoeft heus niet alles zelf en alleen te doen!

Maar hoe kan je nu genieten van dingen wanneer je een moeilijke periode door moet?

Het is eigenlijk eenvoudig! Leg je focus, je aandacht op de leuke momenten.

De kinderen waren super gelukkig en trots dat ze met de fiets naar school konden. We vertrekken dan van bij mijn ouders. Ik ging te voet en de kinderen straalden. Toen ik aan de schoolpoort kwam had ik zelf pijn in mijn borstkas dus de terugweg was niet helemaal vlot en tof. Maar mijn aandacht ging hoofdzakelijk naar de zon, de tuinen,… Aangekomen bij mijn ouders heb ik een half uur met mijn benen omhoog in de zetel gelegen. En daarna nog even recht gezeten eer ik opnieuw naar huis ging.

Eens thuisgekomen had ik motiverende gesprekken met mijn collega’s van de olietjes.
Ik verzeker je, werken met etherische oliën heeft me al zoveel gebracht. Het is moeilijk in woorden uit te drukken. Je moet het gewoon zelf doen. En daar help ik jou graag bij! Laat maar weten!

De dag gaat verder…

’s Middags moest ik snel over en weer om de boterhammen te brengen want één van de kinderen was zijn boterhammen vergeten. Ik zag de monsterfile op de E17 staan en ik was zo dankbaar dat ik de vrijheid had om ten eerste de boterhammen te kunnen brengen en ten tweede dat ik een vlotte baan had. Alles is bij ons slechts 10 minuten rijden. Het enige wat ik niet heb kunnen doen door de file, zijn de boodschappen omdat de grote winkels op de secundaire wegen liggen en ook die zaten muur vast. Dus boodschappen is voor vandaag!

Eens thuisgekomen heb ik een was ingestoken en zelf boterhammen gegeten. Mmm, witte boterhammen met aardbeiconfituur. Echt heel lekker! Maar dat smaakt me alleen bij zonnig weer. Een programmering uit mijn kindertijd. Op kamp kregen wij regelmatig als vieruurtje een boterham met confituur. Dus een beetje jeugdsentiment die me deugd doet!

Wit brood bakken

En daarna heb ik niet zo “veel” meer gedaan. Tja, veel, wat is veel… Als ik een opsomming maak is het toch nog best veel.

Ik ben beginnen kijken naar de mini-serie Chernobyl. Een pakkende serie. Heel mooi weergegeven. Een absolute aanrader om naar te kijken als je de kans krijgt! HBO is er toch maar weer in geslaagd om iets moois neer te zetten!

Pauzeknop…

Af en toe stond de serie op pauze. Dan was het tijd om de was op te hangen en een nieuwe in te steken. Of ik moest eten klaar maken voor het avondeten, want tegen 17.30u ging mijn mama de kindjes brengen. Daar ben ik ook zo dankbaar voor want dat maakt dat ik iets langer voor mezelf heb, en dat ik eten kan maken op mijn ritme. Zonder ondertussen 4 kindjes die vragen of het eten klaar is, je overladen met brieven en nota’s,… Tussen 16u en 19u is toch een stressmoment voor mij. Kindjes die moe zijn, honger hebben en aandacht willen… En dat terwijl je zelf moe bent…

Zoals ik zei: ik ben dankbaar voor alle hulp!

En dan waar ik nog helemaal blij van werd…

Gisteren heb ik tijdens het kijken naar de serie Chernobyl een aantal haakprojecten afgewerkt die blijven liggen zijn. Haken vind ik echt leuk om te doen, maar het in elkaar steken is een minder leuke job. Gelukkig ben ik niet de enige die daar last van heeft en kreeg ik heel wat leuke reacties op mijn post in een haakgroep. Vreemd genoeg kan ik deze post niet meer terugvinden…

Maar zo zie je maar dat er altijd steun mogelijk is. En het allerleukste is dat ik een goed gevoel heb omdat die werkstukjes eindelijk zijn afgerond. Anders blijft dat maar liggen, je oog valt er steeds op en onbewust voel je het falen of een gebrek aan doorzetten en energie.

Die gelijkgestemden en dat zo even horen gaf met het nodige zetje om mijn projectjes af te werken en dat geeft zo een trots en fijn gevoel!

In de diffuser zat StressAway. Een blend die ik heel graag gebruik omdat die subtiel is van geur. Een perfecte huisparfum eigenlijk.

Ben je nieuwsgierig naar mijn afgewerkte project?

Hier is hij dat, mijn flamingo die zal dienen als cadeau.

Flo the Flamingo

Cadeautjes geven is altijd leuk hé.

Hij is voor mijn businesscoach. Een hele toffe dame die houdt van flamingo’s.

Het patroon die ik heb gebruikt is “Flo the Flamingo”.
Het was op zich al een uitdaging omdat het patroon in het Engels is en ook met verschillende steken werkt. Af en toe een youtube filmpje geraadpleegd om het voor elkaar te krijgen.

Maar goed, hij is af en het geeft een goed gevoel want toen ik het patroon voor het eerst zag dacht ik: “OMG, dat wordt een hele klus”. Al doende, stap voor stap lukt het uiteindelijk toch en nu ben ik trots op mezelf! Daardoor stijgt toch weer het zelfvertrouwen want zo zie je maar dat vaardigheden aangeleerd kunnen worden.

Het is maar hoe je er mee om gaat en hoe je het bekijkt. Uiteindelijk is niets onmogelijk!
Al lijkt het onmogelijk, tot het gedaan is.
En dan mag je trots zijn!

Wees trots op jezelf!

We zijn veel te bescheiden en daardoor stoppen we onszelf in een hoekje. We maken ons klein en we vinden ons niets betekenend. Dat is zonde! Vooral vrouwen hebben daar last van. Keer op keer laten ze zich verletteren door levensgebeurtenissen. Dagelijkse kost maakt jou niet klein. Vaak gaan wij als vrouw in een slachtofferrol staan en blijven daar staan. We zijn het gewoon en het voelt op één of andere manier veilig.

Mijn boodschap aan jou is om kleine dagelijkse kost die jou gelukkig maakt, te vergroten in je hoofd. Je focus verleggen naar dingen die jou gelukkig maken.

Nog even terug naar mijn dagelijkse kost

Voorbeeld, ik heb gisteren ruim een half uur in de zetel moeten liggen met mijn benen omhoog. Ik kon echt niet meer! Het moest gewoon. Maar dan kan ik kiezen om mezelf te beklagen (zie me hier nu liggen, en dat is toch niet normaal dat ik na 2 kilometer wandelen een half uur moet bekomen, waarom heb ik niet meer energie,…). Dit zijn negatieve gedachten.

Of ik kies er voor om dat half uur mijn ogen te sluiten, de gezichtjes van onze kinderen voor de geest te halen, met hun fietshelm op, hun fluo hesje,… Ik herhaal het beeld van Reitse (4 jaar) trots op zijn twee wielen en maar trappen. Zijn vriendje in de verte dus nog een tandje bijsteken en die beentjes die sneller bewegen en het blauwe fietsje dat net iets meer zwalpt. Trots roept hij naar zijn vriendje. Neen, Reitse heeft geen last van bescheidenheid. Ik zie de brede glimlach van Djurre en Feiko met hun boekentas op de rug. Klaar voor een nieuwe schooldag. Waar ze zich groot voelen omdat ze met de fiets kwamen.

Ja, dat half uur platte rust met de benen omhoog is het me waard. Het is een bewuste keuze want ik ben een betere mama voor onze kinderen.

Dus geluk zit in kleine dingen, in de dagelijkse kost.
Je moet het gewoon willen zien.

Tips!

Wees je bewust van kleine geluksmomenten.
Laat ze niet aan je voorbij gaan.

En verleg je focus van negatief naar positief.
Ik doe dat ook want doordat ik die gelukkige momenten van gisteren herbeleef in mijn gedachten komen er in mijn lichaam gelukhormonen. Die zorgen er al voor dat ik het beter zie zitten om dadelijk de boodschappen te doen. En de andere taak voor vandaag is het gras afrijden. Daar had ik nog geen energie voor afgelopen week. Het is hoog nodig! Maar als je de 20/80 regel kent (staat in mijn gratis e-boek) dan weet je dat het grasmaaien me zo veel resultaat en geluk zal opleveren!

Zeker aanvragen hé, mijn e-boek als je dat nog niet zou gedaan hebben!

e-boek - bewuster leven

Dus voor vandaag staat niet zo veel op mijn agenda

Het schrijven en publiceren van deze blog kan ik al afvinken. Anders zou je dit nu niet kunnen lezen.
En verder is het boodschappen doen en opbergen, dagelijkse kost dus en het gras maaien.

Ik wil jou ondersteunen om de kracht in jezelf te vinden.
Leven in vrijheid, harmonie en innerlijke rust!

Als ik het kan, dan kan jij het ook. Want je ziet, ik ben een gewone vrouw. Een moeder die leert met vallen en opstaan. Ik krijg hulp en ondersteuning en leef vanuit dankbaarheid.

Dank je wel om mijn verhaal te lezen!