Soms word je wakker en voelt het alsof je al een halve dag achter de rug hebt.
Je hoofd maakt lijstjes nog voor je je ogen opent. Je lichaam voelt moe nog voor je bent opgestaan. En je ademhaling — als je erop let — zit al in je borstkas in plaats van in je buik.
En dan moet de dag nog beginnen.
Je probeert rustig te blijven, functioneel te zijn, vriendelijk te blijven. Maar alles in je zegt: het is even te veel.
Misschien is dit herkenbaar. Misschien niet vandaag. Maar vast wel op andere dagen.
Dagen waarop je voelt: ik sta altijd aan.
De stille uitputting van overprikkeling
Als mama neem je veel op. Zichtbaar én onzichtbaar.
Je bent de coördinator van het huishouden, de regulator van emoties, de plakker van pleisters, de planner van het weekend, de multitasker-in-chief.
En tegelijk ben je ook vrouw. Met je eigen emoties. Je eigen dromen. Je eigen grenzen.
Overprikkeling sluipt binnen. Niet plots. Maar geleidelijk.
Ze toont zich in kleine signalen:
- Je wordt sneller geërgerd, ook door kleine dingen.
- Je voelt je leeg terwijl je eigenlijk genoeg geslapen hebt.
- Je hoofd is vol, je gedachten schieten alle kanten op.
- Je verdraagt minder geluid, licht, vragen.
- Je voelt je moe in je spieren, in je hoofd, in je hart.
Het is niet dat je zwak bent. Het is dat je vol zit.
En net daarom:
Je hoeft niet altijd alles te dragen. Echt niet.
Wat je kunt doen op moeilijke dagen
Er zijn dagen waarop je alles doet “zoals het moet”, maar het toch niet lukt.
Je routine werkt niet. Je geduld is op. Je hoofd draait overuren.
Dan zijn er geen toverformules. Maar er zijn wel zachte tussenkomsten. Dingen die je niet oplossen, maar wel verzachten.
Hier zijn enkele troostende manieren om die dagen te dragen, zonder jezelf te verliezen:
1. Ademruimte
Sluit je ogen. Adem vier tellen in. Houd drie tellen vast. Adem zes tellen uit. Herhaal drie keer.
Meer hoeft niet. Maar het maakt een wereld van verschil.
2. Vraag hulp
Je hoeft het niet alleen te doen. Vraag iemand om de kinderen op te halen. Of om een maaltijd te brengen. Of om je even met rust te laten.
Zelfs één klein gebaar kan een enorme opluchting zijn.
3. Een voetenbad
Warm water. Epsomzout. Een druppel etherische olie zoals Lavender of Stress Away. Zet je voeten erin. Sluit je ogen.
Laat de druk letterlijk van je af glijden.
👉 Bestel je olie via https://www.myyl.com/hildeschoonjans (Kijk dat je mijn gegevens ziet als persoon van aanmelden. Zo ben je zeker dat je mijn begeleiding krijgt! Mijn lidnummer is: 16114238 mocht je het nodig hebben.)
4. Doe even niets
Niet scrollen. Niet opruimen. Niet multi-tasken. Gewoon… zitten. Ademen. Zien dat je leeft. En dat dat op zich genoeg is.
Je bent niet alleen
Overprikkeling is geen teken van falen. Het is een signaal van een lichaam dat iets wil vertellen.
Je hoeft je niet te schamen. Je hoeft jezelf niet af te breken. Je mag mild zijn.
Wat jij voelt, voelen veel vrouwen. Alleen wordt het niet vaak luidop gezegd.
Daarom zeg ik het hier voor jou:
Je bent niet alleen. En je bent niet zwak. Je bent mens.
Een krachtige, liefdevolle, vermoeide mens die even adem nodig heeft.
En een deugddoende voetreflexologie!
Dus wees welkom in mijn praktijk!
KLIK HIER om een afspraak in te plannen.
Hoe je overbelasting voorkomt
Voorkomen is niet altijd mogelijk. Maar wel verzachten. Jezelf beschermen. Kleine buffers bouwen in je dagen. Hier zijn enkele manieren:
✦ Bouw micro-pauzes in
Niet pas als je op je tandvlees zit. Maar op voorhand. Een ademhaling voor je naar boven loopt. Een stilte in de auto. Vijf minuten voor je iets nieuw start. Die momenten stapelen zich op en geven je zenuwstelsel zuurstof.
✦ Geef je lichaam wat het vraagt
Misschien is dat water. Misschien beweging. Misschien slaap. Misschien aanraking. Je lichaam spreekt. Vaak zacht. Tot je te lang niet luistert.
Een voetreflexologiesessie kan je helpen om opnieuw contact te maken met dat innerlijk weten. Je hoeft niets uit te leggen. Je lichaam doet het werk.
✦ Zeg vaker “dit hoeft niet nu”
De keuken. De was. De mail. Alles kan wachten. Jij niet.
Wat als je blijft doorgaan?
Als je lichaam te vaak signalen geeft die je negeert, dan schakelt het over op noodmodus. Je voelt je chronisch moe, krijgt vage klachten, je prikkelbaarheid stijgt, je slaapt slecht, of je begint je eigen emoties af te vlakken om nog te kunnen functioneren.
Dat is geen schuldvraag. Maar wel een wake-up call.
We zijn zo gewend om door te zetten. Maar wat als doorvoelen eigenlijk krachtiger is?
Wat als zachtheid jou meer draagt dan wilskracht?
Je hoeft jezelf niet op te branden
Jij mag ook bestaan buiten je rol. Buiten je zorgen. Buiten je to-dolijst.
Je hoeft jezelf niet op te branden om alles draaiende te houden.
Je mag ook kiezen voor herstel. Voor steun. Voor eenvoud.
Voetreflexologie is geen luxe. Het is een manier om terug te keren naar jezelf.
Elke drukpunt op je voeten vertelt iets over je binnenwereld. En elke aanraking zegt: jij mag ontspannen. Jij mag loslaten.
Misschien is het tijd. Om niet alleen evenwicht te zoeken, maar ook echt te voelen.
Dat je gedragen wordt. Dat je weer kan zakken. Dat je niet alles alleen moet doen.
Je hoeft niet altijd sterk te zijn. Niet altijd vrolijk. Niet altijd beschikbaar.
Je hoeft niet alles te weten, te regelen, te onthouden, te dragen.
Je mag zacht zijn. Moe zijn. Stil zijn.
En als het te veel wordt, mag je hulp vragen. Mag je vertragen. Mag je zorgen voor jezelf.
Niet pas als alles instort, maar als liefdevolle keuze. Omdat jij ertoe doet.
En als je even niet meer weet waar te beginnen:
Begin bij je voeten. Laat ze aanraken. Laat je hoofd rusten. Laat je lichaam herinneren dat het mag zijn, niet alleen doen.
Je bent welkom!
