De vakantie zou rust moeten brengen
Het is vakantie. Een periode waar velen van ons naar uitkijken. Minder verplichtingen, wat meer tijd voor onszelf en hopelijk ook wat meer rust.
Toch merk ik iets opvallends. Niet alleen bij anderen, maar ook bij mezelf.
Zodra er een leeg moment ontstaat, glijdt mijn hand bijna automatisch naar mijn gsm. Even kijken of er een berichtje is. Even door Facebook scrollen. Even het nieuws lezen. Voor ik het weet zijn er alweer tien minuten voorbij.
Misschien herken jij dat ook wel.
Het zijn geen uren. Het zijn die kleine “dode momenten”. Wachten tot het water kookt. Even in de zetel zitten. Een paar minuten voordat je moet vertrekken. Vroeger bleven die momenten gewoon stil. Vandaag vullen we ze bijna automatisch op.
En eerlijk? Ik doe het zelf ook. Alleen probeer ik me er steeds vaker bewust van te worden.
Waarom stilte zo ongemakkelijk geworden is
Ik denk niet dat onze gsm het echte probleem is.
De gsm is vooral heel gemakkelijk. Hij ligt altijd binnen handbereik en biedt voortdurend nieuwe prikkels. Toch geloof ik dat er iets anders onder zit.
We zijn het een beetje verleerd om gewoon even niets te doen.
Zodra het stil wordt, begint ons hoofd te praten. We denken aan wat nog moet gebeuren, aan een gesprek van gisteren, aan zorgen, verwachtingen of plannen voor morgen. En omdat dat soms best ongemakkelijk voelt, zoeken we automatisch afleiding.
Niet omdat we lui zijn.
Niet omdat we verslaafd zijn.
Maar omdat afleiding vaak eenvoudiger voelt dan stilte.
Juist in de stilte gebeurt er iets
Toch geloof ik dat we net die stilte nodig hebben.
Niet om productiever te worden. Niet om nóg beter te presteren. Maar om opnieuw verbinding te maken met onszelf.
Wanneer alle prikkels even wegvallen, ontstaat er ruimte. Ruimte om te voelen hoe het écht met je gaat. Ruimte om je lichaam opnieuw op te merken. Misschien voel je plots hoe gespannen je schouders zijn. Of hoe moe je eigenlijk bent. Misschien merk je dat je al weken van het ene naar het andere loopt zonder ooit echt stil te staan.
Dat zijn geen prettige ontdekkingen.
Maar ze zijn wel waardevol.
Want pas wanneer je iets opmerkt, kan je er ook iets mee doen.
Je hoofd hoeft niet altijd “aan” te staan
In mijn praktijk zie ik regelmatig mensen die zeggen: “Mijn hoofd blijft maar doorgaan.”
Dat herken ik.
Ons brein krijgt vandaag zoveel informatie te verwerken dat het bijna normaal lijkt om voortdurend “aan” te staan. Berichten, nieuws, sociale media, e-mails… er is altijd wel iets dat onze aandacht vraagt.
Misschien is dat precies waarom zoveel mensen zich tijdens een sessie voetreflexologie verwonderen over hoe stil hun hoofd plots wordt. Niet omdat alle problemen verdwenen zijn, maar omdat hun lichaam eindelijk de kans krijgt om te ontspannen.
Soms is dat al voldoende om opnieuw helderder te kunnen denken.
KLIK HIER om een afspraak te maken voor een deugddoende voetreflexologie.
De link stuurt je naar mijn online agenda
Klei doet precies hetzelfde
Dezelfde ervaring zie ik tijdens de workshops keramiek.
Mensen komen vaak binnen met een hoofd vol gedachten. Ze vertellen nog snel over hun drukke week of over alles wat ze straks nog moeten doen.
En dan begint het draaien.
Plots vraagt de klei al hun aandacht. Je handen voelen de beweging, je ogen volgen de vorm en je merkt dat je niet tegelijk kunt piekeren én een potje centreren.
Na een tijdje wordt het stil.
Niet omdat er niemand meer praat, maar omdat iedereen helemaal opgaat in wat hij of zij aan het doen is.
Dat is misschien wel het mooiste aan werken met klei.
Je hoeft niet te mediteren om in het huidige moment te komen.
De klei doet het werk bijna vanzelf.
KLIK HIER om naar de pagina te gaan waar je alle beschikbare data en workshops kan vinden die ik geef.
Gun jezelf af en toe een leeg moment
Sinds ik mezelf erop betrap dat mijn gsm zo gemakkelijk in mijn hand belandt, probeer ik af en toe bewust iets anders te doen.
Soms kijk ik gewoon even naar buiten of loop in de tuin.
Soms maak ik een kop thee zonder ondertussen mijn telefoon vast te nemen.
Soms blijf ik gewoon een paar minuten zitten.
Niet omdat dat altijd lukt.
Maar omdat ik merk hoeveel rust die kleine momenten kunnen brengen.
Misschien is dat ook een uitnodiging voor jou.
Niet om je gsm weg te gooien.
Niet om sociale media te verbannen.
Maar om af en toe bewust te kiezen voor een paar minuten zonder prikkels.
Je zal misschien merken dat stilte in het begin wat onwennig voelt.
Maar wie weet ontdek je, net in die stilte, opnieuw iets van jezelf.
Op zoek naar meer rust?
Soms lukt het niet alleen. En dat hoeft ook niet.
Voel je dat je lichaam gespannen is of dat je hoofd voortdurend blijft draaien? Dan kan een sessie voetreflexologie je helpen om opnieuw tot rust te komen en meer verbinding te voelen tussen lichaam en geest.
Of misschien verlang je ernaar om even helemaal op te gaan in iets creatiefs. Tijdens een workshop keramiek ervaar je hoe het is om met je handen bezig te zijn, je hoofd even los te laten en volledig in het moment aanwezig te zijn.
Welke weg je ook kiest, misschien begint echte rust wel met één eenvoudige beslissing: jezelf toestemming geven om even stil te vallen.
Tot snel!
Hilde Schoonjans
